یک کابل میکروفون تشکیل شده از هادی یا هادیها، محافظ، عایق و پوشش است. کاهش تداخل در این نوع کابلها از اهمیت بالایی برخوردار است چرا که در کیفیت نهایی و خروجی صدا تاثیر واضحی میگذارد. در این مطلب به معرفی بخشهای مختلف یک کابل میکروفون و انواع آن پرداخته شده است.
1– هادیها
کابلهای میکروفون شامل یک یا چند هادی هستند که بهدلیل رسانایی بالای مس بیشتر از این فلز استفاده میشود. این کابلها دیافراگم میکروفون را به مرحله خروجی یا پیشتقویتکننده متصل میکنند و سیگنال صوتی را حمل میکنند. مس به دلیل کیفیت الکتریکی برتر و رسانایی بالا، مادهای است که بهطور گسترده در این مورد استفاده قرار میگیرد. عملکرد هر هادی در کابلهای میکروفون متفاوت است. هرچند این عملکرد به انتقال سیگنال صدا یا برق محدود میشود، اما ترکیب و هماهنگی هادیها موجب کارکرد کابل میکروفون میشود.
2– محافظ
برای حفاظت از هادی، لایهی مسی یا آلومینیومی بهدور آن پیچیده میشود که میدان الکترومغناطیسی را کاهش دهد. این کار باعث کاهش نویزهای ناشی از تحریف جریان صدا نیز میشود. این محافظ مانند سپری عمل میکند که اجازه هیچگونه تداخل و اختلال برای هادیها را نمیدهد. شکل این محافظها به صورت بافته، مارپیچ و فویلدار میتواند باشد.
3– عایق
عایق با موادی مانند پلیوینیل کلراید یا تفلون ساخته میشود و از اتصالات کوتاه جلوگیری میکند. میزان انعطافپذیری مورد نیاز یا استحکام لازم، عواملی هستند که در انتخاب جنس عایق تاثیرگذاراند. عایق کابلهای میکروفون باعث استحکام ارتباط هادی و محافظ میشود. بدین صورت، سیگنال مسیر مورد نظرش را بدون تداخل و اختلال و یا افت کیفیت طی میکند.
4– روکش
در نهایت روکش، مشهودترین عنصر تشکیلدهنده کابل، از آسیبها فیزیکی و برخوردهای محیطی جلوگیری میکند. بیرونیترین بخش کابل که اغلب از PVC ساخته میشود تا در عین استحکام و مقاومت بالا، قابل انعطاف باشد و شکننده نباشد. رطوبت، حرارت و سایش از اصلیترین مواردی هستند که سلامت روکش کابل را به خطر میاندازند. روکش کابل میکروفون در رنگهای مختلفی عرضه میشود تا در هنگام مراحلی مانند نصب تشخیص کابلها و تمایز دادن آنها از یکدیگر به سادگی انجامپذیر باشد.
انواع کابل میکروفون
1- کابلهای XLR به دلیل ساختار قوی و قابلیتهای انتقال صدا متعادل به طور گسترده شناخته شدهاند. کابلهای XLR معمولاً در تنظیمات استودیو، اجرای زنده و نصبهای صوتی حرفهای استفاده میشوند. علاوه بر این، کابلهای XLR میتوانند سیگنالهای صوتی را در فواصل طولانی بدون افت کیفیت قابل توجهی منتقل کنند.
2- کابلهای TRS (Tip-Ring-Sleeve)نوع دیگری از کابل های میکروفون هستند. این کابلها معمولاً برای اتصال میکروفون به رابطهای صوتی، میکسرها یا سایر دستگاههایی که ورودیهای سطح خط را میپذیرند استفاده میشوند. یکی از مزایای کابلهای TRS تطبیقپذیری آنهاست. همچنین این کابلهای نامتعادل هستند و سیگنال صوتی را با اتصال به زمین حمل میکنند.
3- کابلهای USB از دیگر انواع کابلهای میکروفون است که با داشتن قابلیت اتصال مستقیم بین کامپیوتر و میکروفون، امکان استفاده از میکروفونها را بسیار آسان کردهاند. این کابلها قابلیت plug-and-play را دارا هستند. اما بهدلیل ضعفهایی که این کابلها دارند در کاربردهای حرفهای کمتر مورد استقبال قرار میگیرد.
بهطور کلی کابل XRL از نظر کیفیت صدا گزینهای ایدهآل است و برای برنامههای حرفهای مانند استودیوها بهترین گزینه خواهد بود. برای تطبیقپذیری با صداهای مختلف میتوان کابلهای TRS را گزینهای بهینه با صرف اقتصادی بهتر در نظر گرفت؛ و در نهایت کابلهای USB گزینهای سریع و راحت برای ضبطهای دیجیتال است و بیشتر مناسب استفادههای شخصی یا کوچک مقایس است.
