کابلهای خودرویی شریانهای حیاتی سیستم الکتریکی وسایل نقلیه هستند. این تجهیزات به دلیل استقرار در محیطهای پرتنش (ارتعاشات مکانیکی، حرارت بالای موتور، رطوبت و تماس با سیالات شیمیایی) از نظر ساختار متریال و پلیمرهای عایق، تفاوت بنیادینی با سیمهای عمومی و ساختمانی دارند. در این بخش، مشخصات فنی، استانداردهای تولید و راهنمای تامین سازمانی این محصولات ارائه شده است.
ضخامت و نوع عایق در کابلهای خودرویی نقش تعیینکنندهای در وزن نهایی دسته سیم و مقاومت آن دارد. محصولات این دسته بر اساس استانداردهای بینالمللی زیر تولید و طبقهبندی میشوند:
انتخاب کابل بر اساس منطقه قرارگیری در خودرو (کابین یا محفظه موتور) نیازمند توجه دقیق به کلاسهای حرارتی است:
برای جلوگیری از افت ولتاژ در جریانهای مستقیم (DC) خودرو، این سیمها با هادیهای مسی کاملاً افشان (انعطافپذیر) تولید میشوند. سطوح مقطع استاندارد شامل موارد زیر است:
تامینکنندگان قطعات و کارخانجات مونتاژ دسته سیم میتوانند نیازهای تولیدی خود را با شرایط زیر ثبت کنند:
سیمهای خودرویی از هادیهای مسی با تعداد رشتههای بسیار بیشتر تشکیل شدهاند تا در برابر ارتعاشات دائمی خودرو دچار قطعی نشوند. همچنین عایق آنها در برابر روغن، اسید باتری و شوکهای حرارتی مقاومسازی شده است.
برای فضاهای نزدیک به بلوک سیلندر و ریل سوخت، استفاده از سیمهای کلاس T3 با تحمل دمای ۱۲۵+ درجه سانتیگراد الزامی است.
به دلیل کشش جریان (آمپر) بسیار بالا در لحظه استارت و شارژ دینام، از سیمهای ضخیم با سطح مقطع حداقل ۴ میلیمتر (یا بالاتر بسته به توان موتور و توصیههای فنی مهندسی) استفاده میشود.
